YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/25347
KARAR NO : 2013/10080
KARAR TARİHİ : 30.05.2013
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması,rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
1-Sanığın, katılanın yetkilisi olduğu …. Metal Ürünleri Limited Şirketinde şoför olarak çalıştığı, katılanın, sanığa şirketin Hatay İli … İlçesi şubesinde çalışan … isimli şahsa teslim etmesi için 85000 TL verdiği, ancak parayı teslim etmek için yola çıkan sanığın kullanmış olduğu şirkete ait tırı Erzin sınırları içinde bulunan bir parka bırakıp, para ile birlikte ortadan kaybolduğu ve suça konu parayı şirketin …. şubesine teslim etmeyerek mal edindiği olayda, katılana ait nakliyat firmasında şoför olarak çalışan sanığın hizmet ilişkisinin mal getirip götürme ve taşımaya yönelik olduğu bu çerçevede para götürüp getirme ve teslim etme gibi bir görevinin bulunmadığı cihetle, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun yasal unsurlarının gerçekleşmediği, bu nedenle sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 155/1 maddesi kapsamında kalan basit güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması suretiyle sanığa fazla ceza tayini,
Kabule göre de;
2-5237 sayılı TCK’nın 61/8 maddesine aykırı olarak, sanık hakkında TCK’nın 155/2. maddesi uyarınca hükmolunan adli para cezasında artırım ve indirimlerin tayin olunan gün adli para cezası üzerinden yapılması gerektiği gözetilmeden, gün üzerinden tayin olunan adli para cezasının TCK’nın 52/2 maddesi uyarınca para cezasına çevrilmesinden sonra TCK’nın 62.maddesi uyarınca indirim yapılmak suretiyle sanığa fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş,sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.5.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.