YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/67008
KARAR NO : 2013/10318
KARAR TARİHİ : 04.06.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma
HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar görmüş bulunan şikayetçinin, 5271 sayılı CMK.nun 260.maddesinin 1.fıkrası uyarınca hükmü temyize … bulunduğu belirlenerek ve müştekiye usulüne uygun duruşmaya davet yapılmaması karşısında temyiz dilekçesinin katılma içerikli olduğu kabul edilerek aynı yasanın 237/2. maddesi uyarınca katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;
Muhasebe bürosunu kapatan şikayetçinin bürosundaki eşyalarını daha evvelden tanıdığı sanığın yer göstermesi üzerine bir gecekonduya bırakması, sanığın şikayetçiye sormadan bahsi geçen eşyayı satıp bedelini haksız olarak mal edinmesi şeklinde geliştiği iddia olunan olayda mahkemece delil yetersizliğinden beraat kararı verilmiş ise de, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; yargılama esnasında şikayetçinin karakolda bildirdiği son adresi yerine zorla getirme müzekkeresine yanlışlıkla sanığın adresi yazılıp bu adresten şikayetçinin celbi istenmiş, şikayetçinin temin edilemediğine dair kolluk cevabı üzerine dinlenilmeyen şikayetçinin dinlenilmesinden vazgeçilmesine dair herhangi bir ara karar da verilmediğine göre, şikayetçinin karakol ifadesi ile temyiz dilekçesinde bildirdiği adresinden celp edilerek ayrıntılı beyanına başvurulması, dosya kapsamından olaya ilişkin bilgileri olduğu anlaşılan tanıklar …, … …’nin beyanlarının alınarak olayın aydınlatılmaya çalışılması, sanığın aşamalarda eşyayı sattığını kabul edip parasını şikayetçiye verdiğini beyan etmesine göre, bu husus üzerinde durularak parayı şikayetçiye verdiğine ilişkin herhangi bir delil bulunup bulunmadığı da tartışılarak sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, şikayetçinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.