YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/67271
KARAR NO : 2013/2230
KARAR TARİHİ : 07.02.2013
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Temyizle ilgili eski hale getirme taleplerine ilişkin karar verme görevinin Yargıtay’a ait olması nedeniyle mahkemenin, sanık müdafiinin eski hale getirme ve temyiz taleplerinin reddine ilişkin 10/11/2009 ve 13/11/2009 günlü ve 2008/350 E. 2009/247 K. sayılı ek kararlar ile sonraki işlemlerin hukuken yok hükmünde olduğu, bu kapsamda sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün sanığın kovuşturma aşamasında bildirdiği adres yerine başka adreslere yapılmış olması nedeniyle usulüne uygun olmadığından sanığın temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilip eski hale getirme ve temyiz talebinin reddine ilişkin 10/11/2009 ve 13/11/2009 tarihli ek kararların kaldırılarak, 12/05/2009 tarihli hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Sanığın, … Tük. Mal. Paz. Ve Tic. Ltd. Şti’nde sipariş alıp verme ve satılan malların bedelini tahsil etmeye yetkili olarak çalıştığı dönem içinde müşterilerden değişik zamanlarda tahsil ettiği toplam 2.530,99 TL parayı katılana vermeyerek mal edindiği olayda, mahkemenin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK’un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümde yer alan ”5237 sayılı TCK’nın 155/2, 43, 52/2 maddeleri gereğince sonuç olarak verilen 10 gün adli para cezası karşılığı aynı yasanın 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL ‘den olmak üzere 200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ifadelerinin yerine ”5237 sayılı TCK’nın 155/2 maddesi gereğince 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 43. maddesi gereğince cezasından 1/4 oranında artırım yapılarak sanığın 6 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 52/2 maddeleri gereğince verilen 6 gün adli para cezası karşılığı aynı yasanın 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL ‘den olmak üzere sonuç olarak 120 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına”, yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 7.2.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.