YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/1013
KARAR NO : 2013/15267
KARAR TARİHİ : 09.10.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Katılana ait nakliye şirketinde tır şoförü olarak çalışan sanığın, yurt dışından yük getirirken … Sınır Kapısı’ndan giriş yaptığı sırada yapılan kontrollerde dorsenin yan dolaplarında kaçak olarak jambon ve çay getirdiğinin anlaşıldığı, buna istinaden sanık hakkında kaçakçılık kanununa muhalefet suçundan kamu davası açıldığı ve sanığın mahkumiyetine karar verildiği ve şirkete ait araca satılamaz ve devredilemez şerhi konulduğu gibi sanığın yakalandığı esnada aracın yaklaşık üç dört gün kullanılamadığı, bu şekilde sanığın kendisine tevdi edilen araçla gümrük kaçağı eşya taşımak sureti ile aracı veriliş gayesi dışında kullanarak hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda; sanığın katılan şirket tarafından zilyetliği kendisine devredilmiş tırla kaçak jambon ve çay taşıdığı sabit ise de, söz konusu tır ve dorse üzerinde devir amacı dışında tasarrufta bulunmadığı, taşıdığı yükün teslimi ile kullandığı tır ve dorsenin geri getirilmesi hususunda herhangi bir uyuşmazlık bulunmadığı, eyleminin kendisine devredilen tır ve dorsenin yan dolaplarında kaçak jambon ve çay getirmekten ibaret olduğu, bu eylemi nedeniyle kaçakçılık kanununa muhalefet etmek suçundan cezalandırıldığı, unsurları itibariyle oluşmayan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
Kabule göre de,
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 300 gün olarak tayin edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.