YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/10735
KARAR NO : 2014/4353
KARAR TARİHİ : 10.03.2014

Tebliğname No : 11 – 2010/62079
MAHKEMESİ : Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 23/07/2009
NUMARASI : 2006/521 (E) ve 2009/959 (K)
SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Katılan şirketin Konya bölge sorumlusu ve satış elemanı olarak çalışan sanığın, 2005 yılı Şubat ve Ekim ayı arasında şirket adına müşterilerden tahsil ettiği paralardan 1.028,00 TL’yi şirketin hesabına aktarmayarak uhdesine geçirdiği, 01.06.2009 tarihli bilirkişi raporundan, bu paranın değişik tarihlerde tahsil edildiğinin anlaşıldığı olayda;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekili ile sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Tüm dosya kapsamından ve bilirkişi raporundan sanığın, farklı tarihlerde tahsil ettiği paraları şirkete teslim etmediğinin anlaşılması karşısında, TCK’nın 43. maddesinde yer alan zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,
2-Hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, adli para cezasının belirlenmesi sırasında, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeye dayanılarak tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle sanığa fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.