YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/11638
KARAR NO : 2014/5233
KARAR TARİHİ : 20.03.2014

Tebliğname No : 15 – 2011/260394
MAHKEMESİ : Ankara 10. Sulh Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 11/05/2011
NUMARASI : 2009/1260 (E) ve 2011/575 (K)
SUÇ : Güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunda, başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, kendisinin veya başkasının yararına olarak, zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunan veya bu devir olgusunu inkar eden kişi, şikayet üzerine, cezalandırılmaktadır. Zilyetlik rızayla faile devredilmelidir.
Sanığın, eşinin erkek kardeşi olan ve suç tarihi itibariyle nişanlı olan katılanın düğün için biriktirdiği altınları saklaması için kendisine teslim edilmesine rağmen, iade etmeyerek ve devir olgusunu inkar ederek güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği somut olayda; tarafsız tanık E.. Ç..’nın ifadelerinde, katılanın sanığa düğünü için aldığı bir kısım ziynet eşyalarını kendisinin yanında teslim ettiğini belirtmesi, 16.02.2009 tarihli haciz tutanağında, sanığın katılana ait nişan görüntülerinin bulduğu kasedi de aldığının tespit edilmesi karşısında, tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmeyerek, güveni kötüye kullanma suçunun işlendiğine dair kabulde isabetsizlik görülmemiştir.
Güveni kötüye kullanma suçundan TCK 155/1. madde uyarınca sanığın mahkumiyetine karar verilirken, hapis cezası ile birlikte adli para cezası uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;
Sanığın katılanın yengesi olması sebebiyle TCK’nın 167/2. maddesi gereğince verilen cezada indirim yapılması gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayin edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.