YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/13318
KARAR NO : 2013/1795
KARAR TARİHİ : 31.01.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala Zarar Verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanıklar hakkında “Mala Zarar Verme” suçundan açılan kamu davası sonunda kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan incelemede:
21/08/2010 olan suç tarihinin karar başlığında 22/08/2010 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilir yazım hatası olarak görülmüştür.
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Sanıkların çalıştığı inşaat şirketinin su borusu geçirmek için kazı yaptıkları sırada, devletin hüküm ve tasarrufunda bulunan araziye katılan tarafından ekilmiş olan zeytin fidelerine zarar verdikleri iddiası ile açılan kamu davasında, Ula Kaymakamlığı’nın 08.10.2010 tarihli yazısına göre suça konu yerin devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğunu belirtmesi, dosya kapsamındaki belgelerden katılan ile idare arasında arazinin ecri misiline ilişkin olarak ihtilaf bulunması, bu kapsamda … İdare Mahkemesi’nde yargılama bulunması, yol yapımı için inşaat şirketinin şantiye şefi olan …’in diğer sanık …’e bir talimatının olduğuna dair dosya kapsamında delil bulunmaması, su kanalı açan kepçe operatörü sanık …’in zarar verme kastı ile hareket ettiğine dair yeterli delil bulunmaması karşısında, oluşa uygun olmayan gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.