YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/1403
KARAR NO : 2013/14745
KARAR TARİHİ : 03.10.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli güveni kötüye
HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Yevmiye gerektiren işler dışında para almadan zeytinlikleriyle ilgilenmek bunun karşılığında da katılana ait Umurbey beldesi Parsbey mahallesindeki evinde kira parası vermeden oturmak hususunda şikayetçi ile sözlü anlaşmaya varan sanığın, on yedi ay kadar oturduktan sonra katılanın isteği ile evi suç tarihinde boşaltırken evde bulunup katılana ait olan bir kısım eski eşyalarla, şikayetçi tarafından alınmış olan şofbeni onun rızası dışında alıp götürmesi eyleminin “nitelikli güveni kötüye kullanma” suçunu oluşturduğu iddia olunan somut olayda;
Sanığın yevmiye alacağı bulunduğunu, şofbenin elektrik tesisatının çekilmesi ve montajında masraf yaptığını bu nedenle evi tahliye ederken şofbeni söküp götürdüğünü savunması katılanın da sanığın yevmiye alacağı olduğunu ancak elektrik-su faturalarını ödemeden çıkıp gitmesi nedeniyle bu alacağını faturaların ödenmesinde kullandığını belirtmesi karşısında; dosya kapsamı itibariyle subüt bulan mülkiyeti katılana ait bulunan evde monteli şofbenin evin tahliyesi aşamasında sanık tarafından rıza dışında alınıp götürülmesi eyleminin TCK’nın 144/1-b maddesinde tanımlanan takibi şikayetçe bağlı “hırsızlık” suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.