Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2012/15340 E. 2013/2480 K. 12.02.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/15340
KARAR NO : 2013/2480
KARAR TARİHİ : 12.02.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kamu malına zarar verme, hükümlünün kaçması
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Edirne Kapalı Ceza İnfaz kurumunda hükümlü olarak aynı koğuşta bulunan sanıkların, fikir ve işbirliği içerisinde hareket ederek koğuşun pencere koruma demirini kırıp, dış koruma telini alt tarafından kestikten sonra, daha evvel temin ettikleri çamaşır ipini kullanarak yaklaşık 10 metre yüksekliğindeki pencereden aşağı inip dış duvar tellerini de aşarak firar etmeleri şeklinde gelişen olayda, mahkemenin “kamu malına zarar verme” ve “hükümlünün kaçması” suçlarının oluştuğuna yönelik kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.
1) Sanıklar hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz isteklerinin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,
2) Sanıklar hakkında hükümlünün kaçması suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz isteklerinin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanıklar hakkında temel ceza belirlenirken uygulanan yasa maddesinin 5237 sayılı TCK.nun “292/1” maddesi olarak gösterilmesi yerine, “192/1” olarak gösterilmesi suretiyle, CMK.nun 232/6. maddesine aykırılık oluşturulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının birinci bendindeki “TCK 192/1” ibaresinin “TCK 292/1” olarak değiştirilmesi suretiyle; sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.