Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2012/15907 E. 2013/15120 K. 08.10.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/15907
KARAR NO : 2013/15120
KARAR TARİHİ : 08.10.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Hükümlüler hakkında lehe yasa değerlendirmesi yapılırken, her iki kanunda da takdiri indirim maddesinin uygulanmadığı anlaşıldığından, tebliğnamede bu hususa ilişkin bildirilen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Bozma üzerine yapılan uyarlama yargılamasına, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak,
1- 5237 sayılı TCK ile hükümlüler lehine bir düzenleme getirilmediğinin kabul olunması karşısında; önceki kesinleşmiş mahkumiyet hükmündeki “ağır para” cezasının, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 5. maddesi gereğince “adli para” cezasına dönüştürülerek önceki hükmün aynen infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- Uyarlama yargılamasında aleyhte bozma yasağı ve kazanılmış hak ilkesinin geçerli olmadığı gözetilerek, 5237 sayılı kanun ile 765 sayılı kanunun ilgili hükümlerinin karşılaştırması yapıldıktan sonra lehe yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, Yargıtay 11. Ceza Dairesi’nin 20/10/2008 tarih ve 2008/11050 E, 2008/10709 K sayılı ilamı ile bozulan 21/06/2005 tarihli ek kararların hükümlüler açısından kazanılmış hak oluşturacağı gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
3- Yeni hükmün kesinleşmesi üzerine, önceki kesinleşen kararın infaza esas alınacak hüküm bölümü ortadan kalkıp geçerliliği sona ereceği için, ilk hükümdeki yargılama
giderlerinin infazda doğabilecek kuşku ve duraksamaları gidermek üzere uyarlama kararında da aynen gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlüler müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/10/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.