YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/18071
KARAR NO : 2013/1501
KARAR TARİHİ : 29.01.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5252 sayılı Yasanın 9.maddesinin 4. fıkrasındaki, “Kesin hükümle sonuçlanmış olan davalarda, sonradan yürürlüğe giren bir kanunla ilgili olarak lehe hükmün belirlenmesi ve uygulanması amacıyla yapılan yargılama bakımından dava zamanaşımına ilişkin hükümler uygulanmaz” şeklindeki düzenleme nedeniyle lehe yasa uygulaması amacıyla yapılacak uyarlama yargılamasında dava zamanaşımına ilişkin kuralların uygulanma olanağı bulunmadığından gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle düşme isteyen tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyerek yapılan temyiz incelemesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,
1-Uyarlama yargılamasında aleyhte bozma yasağı ve kazanılmış hak ilkesinin geçerli olmadığından 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 62.maddesi ile en fazla 1/6 oranında indirim yapılması gerektiği düşünülmeksizin 1/5 oranında indirim yapılması,
2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2006/10-11 esas, 2006/12 karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere; esasen sadece hükmün kesinleşmesinden önceki yargılama giderlerinden sorumlu bulunan ve CMK’nun 325/3.maddesinde öngörülen “hakkaniyet” ölçütünün bir gereği olarak, sınırlı ve zorunlu bir yargılama faaliyeti olan mahkumiyet hükmünde değişiklik yargılaması sırasında yapılan yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı gözetilmeden, uyarlama yargılaması giderlerinin hükümlüye yüklenmesi, bunun yanında ilk hüküm ortadan kalkmakla kesinleşme öncesi yargılama giderlerinin yeni hükümde aynen gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlü müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu durum aynı kanunun 322.maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,hükümden TCK 62.maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkara hükümden çıkartılarak yerine “sanığa verilen cezanın TCK’nun 62.maddesi gereğince 1/6 oranında indirilerek sanığın 1 yıl 3 ay hapis ve 41 gün para cezasıyla cezalandırılmasına” fıkrasının eklenmesi,gün para cezasının TCK’nun 52/2 maddesi gereğince paraya çevrilmesine ilişkin fıkradan ”1200 TL” ibaresi çıkartılarak yerine “1230 TL” miktarının eklenmesi, “24,50 TL yargılama gideri” ibaresinin çıkartılarak kesinleşen önceki hükümde yer alan “15 TL yargılama gideri” cümlesi eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.