Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2012/20193 E. 2013/4403 K. 11.03.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/20193
KARAR NO : 2013/4403
KARAR TARİHİ : 11.03.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala Zarar Verme, Geceleyin Konut Dokunulmazlığını İhlal
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Sanık ... ...’in, kendisinden ayrılan eski kız arkadaşı olan mağdur ...’nin yaşadığı evin önüne konuşmak amacıyla gittiği, mağdurun konuşmak istememesi sebebiyle duyduğu kızgınlıkla mağdurlar ... ve ...’in evinin giriş kapısını kırdığı, devamında rızaları olmaksızın evlerine girerek mağdurların konut dokunulmazlığını ihlal ettiği ve içeride bulunan telefonluğu kırmak sureti ile mala zarar verdiğinin iddia edildiği olayda;
1-Geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,
2-Mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanığa yüklenen mala zarar verme suçunun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olduğu gözetilerek, hüküm verildikten sonra, mağdurun, 13.12.2010 havale tarihli dilekçeyle şikayetten vazgeçtiği ve sanığın temyiz dilekçesiyle vazgeçmeyi kabul iradesi gösterdiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nın 73/4. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesi lüzumu bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesine göre bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5237 sayılı TCK.nın 73/4 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8 maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının DÜŞMESİNE, 11.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.