YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/20305
KARAR NO : 2014/5645
KARAR TARİHİ : 26.03.2014
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : Beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Sanık…’ın katılan …’ın evinde yaklaşık 5 ay kadar yardımcı olarak çalıştığı, bu süre içerisinde evde yatılı kaldığı, katılanın sanığa 200 TL haftalık para verdiği, çeşitli aralıklarla çocukları için para, kendisi için hediyeler verdiği ancak sanığın katılana evden ayrılmak istediğini söylediği, 18.11.2007 günü katılan evine döndüğünde, dizüstü bilgisayar, cep telefonu, çalışma masası, çeşitli altın ziynet eşyaları, mutfak eşyaları, ütü masası kol saati gibi kişisel eşyalar ve giysileri alarak gittiğini gördüğü iddia edilen olayda;
Sanık savunması, tanık ifadeleri, katılanın mesajları, sanık ile katılana ait fotoğraflar ve tüm dosya kapsamından; katılan ve sanık arasında duygusal ilişki bulunduğu, katılanın sanığa hediyeler aldığı, sanığın alıp götürdüğü belirtilen eşyaların hediye olabilecek sahsi eşya niteliğinde olabilen eşyalar olduğu, sanığın evden ayrılmak istediği halde katılanın sanığın gitmesini istemediğinin anlaşılması karşısında; sanığın yüklenen suçu işlediğine ilişin kesin inandırıcı delil bulunmadığından beraatına ilişkin kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 26.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.