YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/5284
KARAR NO : 2012/37577
KARAR TARİHİ : 22.05.2012
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkemenin 17.02.2002 tarih, 2002/441-357 E-K sayılı ilamında değişiklik yapılmasına yer olmadığına
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Hükümlüler hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun nedeniyle yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucunda kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
1-Hükümlü … hakkındaki kararın yapılan incelemesinde;
Hükümlünün yüzüne karşı verilen 22.02.2011 tarihli kararın, yasal süresi geçtikten sonra 02.03.2011 günü temyiz edildiği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 317. maddesi uyarınca temyiz isteminin REDDİNE,
2-Hükümlü … hakkındaki kararın yapılan incelemesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, hükümlü müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak;
Suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Kanun’un açıkça hükümlü lehine olduğunun anlaşılması karşısında; “yeniden karar verilmesine yer olmadığına ve 5252 sayılı Kanun’un 5 ve 6. maddeleri uyarınca ağır hapislerin hapis cezasına, ağır para ceza cezalarının ise, adli para cezasına dönüştürülmesi ile 5083 sayılı Kanun’un 2/3. maddesi uyarınca bir Türk Lirası’nın (1 TL) altında kalan tutarların atılması suretiyle aynen infazına karar verilmesi gerekirken, infazda duraksamaya ve karışıklığa neden olacak şekilde hüküm tesis edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlü müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün, bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının birinci paragrafı bütünüyle çıkartılıp yerine “suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Kanun’un açıkça hükümlü lehine olduğu anlaşıldığından, yeniden karar verilmesine yer olmadığına ve 5252 sayılı Kanun’un 5. ve 6. maddeleri uyarınca “ağır hapis” cezalarının “hapis cezalarına”, “ağır para cezalarının” ise, “adli para cezalarına” dönüştürülmesi ile sonuç adli para cezasının 20 TL.ye indirilmesi suretiyle önceki hükmün aynen infazına” denilerek, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.