YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/592
KARAR NO : 2013/15070
KARAR TARİHİ : 08.10.2013
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Somut olayda;
Sanık …’in hastanede muayene olmak için bekleyen müşteki …’in yanına yaklaşarak sohbet etmeye başladığı, babasının hasta olduğunu söyleyip müştekiye çay içme teklifinde bulunduğu müşteki istemediği halde kafeteryaya gidip çay getirdiği, hastanede işi bittikten sonra kendisini istediği yere götürebileceğini söyleyerek güven telkin ettiği, bir süre sonra üzerinde yabancı para olduğunu, Türk parası bulunmadığını, vezneye yatırmak amacı ile 300 TL’ye ihtiyacı olduğunu söyleyerek müştekiden bu parayı istediğini, müştekinin de sanığa duymuş olduğu güven nedeni ile 300 TL parayı verdiği, sanığın parayı vezneye
yatırma bahanesi ile ayrılarak bir daha geri dönmediği, müştekinin şikayeti üzerine güvenlik kameraları incelendiğinde müşteki ve tanığın sanığı teşhis ettikleri anlaşıldığından sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 157/1. maddesinde öngörülen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 08.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.