YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/6811
KARAR NO : 2012/38424
KARAR TARİHİ : 05.06.2012
Güveni kötüye kullanma suçundan sanık …’nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 155/2, 43, 168/2, 62, 52/2. maddeleri gereğince 3.740 Türk lirası ve 1.240 Türk lirası adlî para cezalan ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 58/6. maddesi uyarınca sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejimi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/05/2011 tarihli ve 2010/247 esas, 2011/163 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 05/04/2012 gün ve 2012/5628/20287 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.04.2012 gün ve 2012/100102 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58/6.maddesindeki, tekerrür hâlinde hükmolunan cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ve aynı maddenin 8.fıkrasında yer alan mükerrirlerin mahkûm olduğu cezanın infazı İle denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasının, kanunda gösterilen şekilde yapılması gerektiği biçimindeki düzenlemeler doğrultusunda, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 108/1-c maddesinde, tekerrür hâlinde islenen suçtan dolayı mahkûm olunan süreli hapis cezasının dörtte üçünün infaz kurumunda iyi hâili olarak çekilmesi durumunda, koşullu salıverilmeden yararlanılabileceği ancak aynı maddenin 2.fıkrasının, tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağına dair hükümler içerdiği nazara alındığında, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanabilmesi için hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği cihetle, hakkında para cezasına hükmedilen sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden Antalya 2.Ağır Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 26.05.2011 gün 2010/247 esas 2011/163 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4.fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, hükümde yer alan “ sanığın Antalya 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 18.01.2006 tarih ve 2004/59 ve 2006/7 esas ve karar no lu kararıyla 213 sayılı Kanunun 359/b-1. ve 765 sayılı TCK.nun 59. maddesi gereğince 15 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı cezasının 31.03.2006 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla sanık hakkında TCK.nun 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ilişkin paragrafın hüküm fıkrasından çıkarılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 05.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.