YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/8408
KARAR NO : 2014/2205
KARAR TARİHİ : 10.02.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Somut olayda; sanığın olay tarihinde katılana ait firmada satış ve tahsilat elemanı olarak çalıştığı, satmış olduğu bir kısım eşya bedellerini tahsil ettiği halde katılana ödemeyerek 13.357.31 TL’yi mal edindiği iddiasıyla açılan davada sanığın eyleminin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğundan mahkumiyetine dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Sanık hakkında, hüküm kurulurken önce gün karşılığı adli para cezası belirlenerek daha sonra bunun TCK’nın 52. maddesi uyarınca 20 ile 100. TL arasında belirlenecek gün karşılığı adli para cezasına çevrilmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması sonuca etkili görülmemiş, olup kısa süreli olmayan hapis cezasına mahkumiyetin sonucu olarak TCK’nın 53/1. maddesine ilişkin infaz aşamasında karar alınması mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 10/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.