YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/12878
KARAR NO : 2014/1306
KARAR TARİHİ : 28.01.2014
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Gözaltına alındığı anlaşılan sanık hakkında TCK’nın 63. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi cezanın infazı aşamasında uygulanması mümkün olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Somut olayda; sanığın suç tarihinde temyize gelmeyen diğer sanık … ile birlikte alkol aldıkları, aşırı alkollü olarak Aydoğdu mahallesi … mevkiine çıktıkları yolda giderlerken katılan …’in …plakalı aracının camlarını kırdıkları, Bahçe sokak ve Şehitler sokağında park halinde olan, şikayetçi …’ün … plakalı, katılanlar İsmail ‘in … plakalı, …’ın … plakalı, …’ın … plakalı araçlarının lastiklerini keserek zarar verdikleri iddia edilen olayda, Tekirdağ Emniyet Müdürlüğü Haber Merkezine … Mahallesi … Sokak üzerinde alkol alarak çevreye rahatsızlık veren iki şahsın sokak üzerinde bulunan araçların lastiklerini keserek zarar verdikleri hususunda ihbarda bulunulduğu, görevlilerin olay yerine gittiklerinde eşkale uygun sanıkların alkollü bir şekilde çevreye rahatsızlık verdikleri görülerek yakalandıkları, katılan … tarafından sanıkların teşhis edildiği, sanık … savunmasında alkollü olduğunu, ne yaptığını hatırlamadığını beyan ettiği böylece sanığın tevilli ikrarları ve tüm dosya kapsamı ile atılı suçları işlediği anlaşılmakla, mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, Ancak;
TCK’nın 53. Maddesi 1. Fıkrasının a.b.d.e bendinde yer alan hakları kullanmaktan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, aynı fıkranın (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkartılıp yerine “sanığın TCK’nın 53. maddesinin 1/a,b,d,e bendindeki haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 53/1-c bendindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunma haklarından koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.