YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/14342
KARAR NO : 2014/3208
KARAR TARİHİ : 20.02.2014

Tebliğname No : 9 – 2011/252423
MAHKEMESİ : Elmadağ Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 04/05/2011
NUMARASI : 2009/233 (E) ve 2011/170 (K)
SUÇ : Mala zarar verme, kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Katılan ile sanık M.. M..’in yolcu olarak bulunduğu aracı kullanan diğer sanık R.. M..’in trafikte birbirlerine yol verme meselesi nedeni ile tartıştıkları, sanıkların alınan adli muayene raporuna göre katılana elleri ile vurmak suretiyle yaraladıkları, ayrıca katılanın aracına tekmeler ile vurarak zarar verdikleri, 27.07.2009 tarihli kolluk tutanağına göre aracın sol arka kapı kaportasının içine çökmüş ve boyasının çizilmiş şekilde kabardığının tespit edildiği somut olayda kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Sanıklar hakkında hükmolunan kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörülmesine rağmen, hapis cezası tercih edildiği halde, verilen cezaların 5237 sayılı TCK’nın 50/2. maddesine aykırı olarak tekrar adli para cezasına çevrilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Hükümde ilk önce katılanın sanıklara “lan şerefsizler yol benim hakkım” diyerek hakaret ettiğinin kabul edilmesine rağmen sanıklar hakkında TCK’nın 29. maddesinde belirtilen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.