YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/15439
KARAR NO : 2014/4747
KARAR TARİHİ : 13.03.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme suçundan dönüştürülen trafik güvenliğini kasten tehlikeye sokma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1- O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin incelenmesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 16.11.2007 tarih ve 2007/3-167 E, 222 K sayılı kararında da belirtildiği üzere; Cumhuriyet savcısının Asliye Ceza Mahkemesi kararlarına yönelik temyiz süresi 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın kıyasen uygulanan 310/3. maddesine göre hükmün tefhim edildiği tarihten itibaren “bir ay” olup, 22.04.2011 tarihinde verilen karara kanuni süresi geçtikten sonra 08.06.2011 havale tarihli dilekçesiyle vaki Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 317.maddesi uyarınca “süre yönünden” REDDİNE,
2- Sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde;
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 24.03.1998 tarih, 50/105 sayılı, 01.06.1999 gün, 137/146 sayılı, 10.10.2000 tarih, 175/193 sayılı, 23.10.2001 tarih, 226/227 sayılı ve 30.05.2006 gün 173/145 sayılı kararlarında ve benzer nitelikteki içtihatlarında açıklandığı üzere; 5271 sayılı CMK’nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, bir olayın açıklanması sırasında başka bir fiilden bahsedilmesi o konuda da dava açıldığı anlamına gelmeyeceği, Kartal Cumhuriyet Başsavcılığının 04.11.2009 tarih ve 2009/11551 esas sayılı iddianamesi ile, sanık hakkında “mala zarar verme” suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı ve iddianamede
nitelenen bu suça bağlı kalınarak yargılamaya devamla karar verilmesi gerekirken, açılmış dava bulunmadığı halde yazılı şekilde sanığın dava konusu olmayan trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan mahkûmiyetine hükmolunması,
Bozmayı gerektirmiş olup sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.