YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/16879
KARAR NO : 2014/7829
KARAR TARİHİ : 22.04.2014

Tebliğname No : 9 – 2011/346090
MAHKEMESİ : İyidere(Kapatılan) Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 12/05/2011
NUMARASI : 2011/11 (E) ve 2011/22 (K)
SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Sanığın, katılanlara ait foseptik çukurunun duvarlarını yıkması ve kivi ağacının dallarını kırması şeklindeki somut olayda, mala zarar verme suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;ancak,
1- Katılanların el birliğiyle mülkiyete konu taşınmaz içerisinde bulunan foseptik çukuru ve kivi ağacına, sanığın aynı zaman içerisinde aynı kastla zarar verme şeklindeki eylemin tek suç oluşturacağı gözetilmeden, uygulama yeri olmayan TCK’nın 43/2 maddesi gereğince artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,
2-Sanık hakkında TCK’nın 152/1-c maddesince hüküm kurulurken uygulama yeri olmayan 151/1 delaletiyle denilmesi, taktiri indirim yapılırken ve hükmolunan gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddelerinin karar yerinde gösterilmemesi suretiyle CMK 223/6. maddesine muhalefet edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.