Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2013/17377 E. 2013/19715 K. 11.12.2013 T.

Yayınlanma Tarihi: 05.02.2024 13:02


YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/17377
KARAR NO : 2013/19715
KARAR TARİHİ : 11.12.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kamu malına zarar verme
HÜKÜM : Mahkûmiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Sanıkların ...Üniversitesi Rektörlüğü... Yerleşkesi alanının etrafının çelik çitle çevrilmesi çalışması yapıldığı esnada bu işleme karşı çıkıp çelik çitlerin betonları kurumadan çit direkleri ve tel örgüleri sallayarak betonların kurumasını engellediği ve çit direkleri üzerindeki vida ve kelepçeleri söktükleri iddia edilen olayda; tartışmalı yerlerin sanıklara ait olan 60 parsel ile üniversiteye ait olan 61 no’lu parseller arasında olduğu, Yargıtay 20. Hukuk Dairesi’nin kararına göre sanıkların davaya konu yerdeki 61 nolu parselde herhangi bir haklarının olmadığı, kamera görüntülerinden bir bayan şahsın yeni dikilmiş olan beton direklerin yanına geldiğinin anlaşıldığı, mahallinde yapılan keşif ile cd’deki evin sanıklar tarafından kullanılan tek katlı ev olduğunun tespit edildiği, tanık güvenlik görevlisi ...'in beyanı ve kendisinin imzası bulunduğu 05.07.2009 tarihli tutanağa göre sanık ...'ın eylemi gerçekleştirdiği, sanık ...’ın ise atılı suçu işlediğine dair savunmasının aksine kuşkudan uzak delil bulunmadığı gerekçesiyle sanık ... hakkında mahkumiyet; sanık ... hakkında ise beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin ve sanık ...'nın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.