YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/18239
KARAR NO : 2014/9284
KARAR TARİHİ : 12.05.2014

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması (değişen suç vasfına göre nitelikli mala zarar verme )
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi,bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur.Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur.Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Sanığın, katılanlara ait olan gübreleri bir traktöre yükleyip, götürmeye kalkıştığı sırada, katılanlar tarafından ihbarda bulunulması üzerine olay yerine gelen jandarma ekiplerince sanığın durdurularak götürmeye çalıştığı gübrelerin ondan alınıp, katılanlara iade edilmesinden sonra bu olaya sinirlenen sanığın, ikamet ettiği evin bahçesinde bulunan ve içerisinde katılan …’a ait samanların bulunduğu depo ile kendisinin ikamet ettiği; ancak …’ın sahibi olduğu evin bir odasını yakmak suretiyle genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;
Oluşa, sanığın savunmalarına, olay tutanağına, katılanların aşamalardaki beyanlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, bu şekilde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin nitelikli mala zarar verme suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın katılan …’a ait olan samanlık ile katılan …’a ait evin bir odasını yakarak işlediği nitelikli mala zarar verme suçunu hukuksal anlamda tek bir fiil ile gerçekleştirmiş olması karşısında; sanık hakkında anılan suçtan tayin olunan cezanın 5237 sayılı TCK’nın 43/2. maddesi ile arttırılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay CGK’nın, 18/06/2013 tarih, 2012/13-1444-2013/305 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, hükümde tekerrüre esas alınan ilamın gösterilmesi zorunluluğunun bulunmadığı, sanık hakkında birden fazla tekerrüre esas alınacak hükümlülüğün bulunması halinde ise, bunların en ağırının infaz aşamasında tekerrüre esas alınması gerektiğinden hareketle, bu yönde bozma talep eden düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.