YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/20713
KARAR NO : 2014/10703
KARAR TARİHİ : 29.05.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme, kasten yaralama, hakaret
HÜKÜM : Mahkûmiyet, ceza vermekten vazgeçilmesine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Sanığa ait olduğu bildirilen öğrenci servisi aracında bir süre sürücülük yapıp ayrılan ve bu işinden dolayı alacağı bulunduğu ileri süren şikayetçi-katılanın, suç tarihinde … İlköğretim Okulu yanında öğrendilerini beklemekte olan sanığın yanında gelip “… Hesabımızı görelim..” dediğinde aralarında tartışma başlamasını müteakip sanığın ona “..şerefsiz s.tir git.. ” gibi tahkir edici sözler sarfetmesi, itişirlerken yüzüne tokat atması ve bu esnada gözlüğünün yere düşüp kırılmasına neden olması eylemlerinin “mala zarar verme”;”kasten yaralama”; “hakaret” suçlarını oluşturduğu iddia edilen somut olayda;
I)”Mala zarar verme”; “kasten yaralama” suçlarından verilen “mahkûmiyet” hükümlerine yönelen sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık hakkında anılan suçlardan hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre hükümlerin 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanununa,

6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesiyle eklenen geçici madde 2 ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, sanığın bu suçlardan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteğinin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince miktar yönünden REDDİNE,

II) “Hakaret” suçundan verilen “ceza vermekten vazgeçilmesine” kararına yönelen sanığın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:
Dosya kapsamı itibariyle hakaret suçunun karşılıklı olarak işlendiğini, bu nedenle olayın mahiyetine göre TCK’nın 129/3. maddesi uyarınca “ceza vermekten vazgeçilmesine” kararı verilmesi gerektiğini takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 29.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.