YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/21022
KARAR NO : 2013/16559
KARAR TARİHİ : 04.11.2013

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık …’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158/1-f-son, 62/1 ve 52/2-3. maddeleri gereğince 3 yıl hapis ve 400,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükümlü hakkında hükmolunan adli para cezasının birer ay ara ile 2 eşit taksitle tahsiline dair, … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/02/2013 tarihli ve 2012/189 esas, 2013/23 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 14/08/2013 gün ve 2013/12927/51213 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05/09/2013 gün ve 2013/284312 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Kanun’un 52/4. maddesinde yer alan “Hâkim, ekonomik ve şahsî hâllerini göz önünde bulundurarak,…bu cezanın belirli taksitler hâlinde ödenmesine de karar verebilir. Taksit süresi iki yılı geçemez ve taksit miktarı dörtten az olamaz” hükmüne aykırı olarak hükümlü hakkında hükmolunan 400,00 Türk lirası adli para cezasının birer ay ara ile iki eşit taksitle ödenmesine karar verilmek suretiyle bahse konu emredici düzenlemeye aykırı hareket edilerek sanık aleyhine sonuç doğuracak şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.02.2013 gün ve 2012/189 esas, 2013/23 sayılı kararın CMK’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre hükümde, “sanığa tayin olunan 400. TL adli para cezasının birer ay ara ile iki eşit taksitte tahsiline” ibaresinin çıkartılarak yerine “TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca sanığa tayin olunan adli para cezasının birer ay ara ile 4 eşit taksitte tahsiline” ibarelerinin eklenmesine, infazın buna göre yapılmasına, hükümdeki diğer hususların aynen bırakılmasına, 04.11.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.