YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/21749
KARAR NO : 2015/32677
KARAR TARİHİ : 24.12.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : TCK’nın 157/1,53. maddeleri gereğince 7 kez mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın, şikayetçilere yurt dışında iş olduğunu, çalışmak için şikayetçileri yurt dışına götüreceğini söyleyerek iş başvurusu için şikayetçilerden çeşitli belgeler ve 600 USD para istediği, şikayetçilerden belge ve parayı aldığı bu suretle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda,
1-Şikayetçiler …, …, …, …, … ve …’ün ayrıntılı olarak ifadelerinin alınarak parayı aynı anda sanığa verip vermediklerinin tespit edilmesi, aynı anda vermeleri karşısında dolandırıcılık eyleminin tek suç oluşturacağı gözetilmeden, şikayetçi sayısınca suçun oluşacağı kabul edilerek sanığın her bir şikayetçiye yönelik ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle ceza tayini,
2-Şikayetçi …’ın kolluk aşamasında alınana ifadesinde sanığın kendisinden para talep etmediğini, para vermediğini beyan etmesi karşısında bu şikayetçi yönünden dolandırıcılık suçunun unsurları oluşmadığı anlaşılmakla, sanığın beraatı yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabule göre de,
3-TCK’nın 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
4-Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,
5-Sanık hakkında hükmedilen gün para cezasının, paraya çevrilmesi sırasında uygulanan TCK’nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle, CMK’nın 232/6. maddesine aykırılık oluşturulması,
6-5237 sayılı TCK.nın 53.maddesinin (1), (2), ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi’nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve E.2014/140, K.2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden bu yönde değerlendirme yapılmaması,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.