Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2013/23137 E. 2016/1437 K. 10.02.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/23137
KARAR NO : 2016/1437
KARAR TARİHİ : 10.02.2016

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Güveni kötüye kullanma, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Güveni kötüye kullanma ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılanlar ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanıklar hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde,
O yer Cumhuriyet savcısının, 06/10/2011 tarihinde verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK’un 310/3. maddesinde belirlenen bir aylık süre geçtikten sonra 11/11/2011 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2- Sanıklar hakkında katılanlar ………….. karşı işledikleri iddia edilen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve güveni kötüye kullanma suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılanların temyiz itirazlarının incelenmesinde,
Katılan….. 200 adet çeyrek altınını kar payı elde etmek amacıyla sanıklara verdiği, sanıkların ise aldıkları altını piyasada kullanarak iade etmedikleri, katılanlar …… ve …… bileziklerini genişletmesi için farklı zamanlarda sanıklara verdikleri ancak uzunca bir süre gidip almadıkları, katılan …. ise sanıkların işyeri güvenli olduğu için altınlarını saklamaları amacıyla sanıklara verdiği olaylarda, katılanların altınlarını sanıklara altını kullanarak kar payı vermeleri karşılığında vermiş oldukları, katılanlar ile tanıklar arasındaki ilişkinin hukuki ihtilaf niteliğinde olduğuna dair mahkemenin beraat yönünde kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılama sonunda, mahkemece beraat hükümleri kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanların suçun unsurları itibariyle meydana geldiğine yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 10/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.