YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/27176
KARAR NO : 2014/17967
KARAR TARİHİ : 04.11.2014

Tebliğname No : 15 – 2012/125166
MAHKEMESİ : Torbalı 1. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 27/07/2011
NUMARASI : 2010/176 (E) ve 2011/557 (K)
SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Şikayetçinin müteahhitlik yapan sanık M.. A..’dan satın aldığı daire nedeniyle aralarında ihtilaf bulunduğu; olay tarihinde Mehmet’in yeğeni olan Savaş’ın, şikayetçi Hikmet’e ait olup kapısının önünde park halinde bulunan aracının üzerini kırmızı sprey boya ile boyayarak “bu da sana ders olsun” yazdığı, ayrıca aracın tekerleklerini delici bir aletle patlattığı, ekspertiz raporuna göre araç üzerindeki parmak izlerinin Savaş’a ait olduğunun tespit edildiği, bu olaydan 3-4 gün kadar önce Savaş’ın şikayetçiye ait evde tesisat tamiri nedeniyle ustanın yanında eve girmesine izin vermedikleri için “bunu sizin yanınıza bırakmayacağım” dediği, sanık Mehmet’in inşaat ve daire alım satım işleriyle bir ilgisi olmayan yeğeni olan Savaş’ı mala zarar verme suçuna azmettirdiği iddia edilen olayda; sanığın, üzerine atılı mala zarar verme suçunu işlediğine dair şikayetçinin iddiası dışında hakkında ceza verilmesine yeterli delil bulunmadığından beraatı yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.