Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2013/29455 E. 2014/19911 K. 27.11.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/29455
KARAR NO : 2014/19911
KARAR TARİHİ : 27.11.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Katılan …’ın işletmecisi, katılan …’in ise şef garsonu olduğu belirtilen …köyü hudutları dahilindeki …Müzikhol adlı içkili işyerine gece saat 00.15 sıralarında gelen sanıklar … (Sütçüler köyü muhtarı), …, … ve Nuri’nin bira istemeleri, içilen dokuz bira için 165 TL’lik hesaba sanık …’nin itirazı neticesi çıkan tartışmanın büyümesi sonrasında; Jandarma tarafından düzenlenen 28/07/2010 tarihli “Görgü – Tespit Tutanağı” içeriğine göre işletmenin 8 adet ön cephe camının, işletme girişindeki kulübenin 2 adet camının, bir sahne aydınlatma lambasının kırılmasına, on beş adet sandalyenin hasara uğramasına, işletme otoparkındaki katılan …’e ait olduğu belirtilen… plakalı otonun ön camının çatlamasına neden olmaları eylemlerinin “mala zarar verme” suçunu oluşturduğu iddia edilen somut olayda;
I)Sanık …’nin hakkında verilen “mahkumiyet” hükmüne yönelik temyizinin incelenmesinde;
Sanığın yokluğunda verilip 03/04/2012 tarihinde tebliğ olunan 08/03/2012 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 11/04/2012 havale tarihli dilekçesi ile vaki temyiz talebinin, 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
II)Sanıklar …, … ve … haklarında verilen “mahkumiyet” hükümlerine yönelen adı geçen sanıkların temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 27/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.