Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2013/29602 E. 2014/19865 K. 26.11.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/29602
KARAR NO : 2014/19865
KARAR TARİHİ : 26.11.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme
HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
01/12/2011 tarihli oturumda sanıklar hakkında açılan kamu davasına katılma isteminde bulunan şikayetçinin, bu istemi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş ise de, şikayetçinin dilekçesi katılma talebi olarak kabul edilerek 5271 sayılı CMK’nn 237/2 maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede,
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Sanıklar …, … ve …’in alt katlarında ikamet eden komşuları olan müştekinin çanak antenini yatak odalarının altına monte edildiği gerekçesiyle kırdıkları, iddia edilen olayda,
Sanıkların aşamalarda yüklenen suçu işlemediklerini belirtmeleri, olay anını gören bulunmaması, karşısında sanıkların müştekiye karşı mala zarar verme suçunu işlediklerine ilişkin her türlü şüpheden uzak delil
bulunmadığından beraatlarına ilişkin kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; müşteki vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 26.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.