YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/29891
KARAR NO : 2014/19571
KARAR TARİHİ : 24.11.2014
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Sanıkların işlemiş oldukları başka bir suç nedeniyle 20.11.2003 tarihinde tutuklanmalarına tepki göstererek adliye katının giriş salon kısmında bulunan masa, sandalye ve telefonları rastgele yere attıkları ve giriş kapısının camını kırdıklarının iddia edildiği olayda;
1-Sanık … hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanığın yokluğunda verilen hükmün kendisine 19.03.2012 tarihinde tebliğ edilmiş olmasına rağmen, yasal süresi geçtikten sonra yapmış olduğu 30.05.2012 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2-Sanıklar …, …, … ve … haklarında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanıkların eylemlerinin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK’nın 516/3, 522. ve 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın ise 152/1-a maddelerindeki mala zarar verme suçuna uyduğu, mahkemece her iki kanunun suça uyan hükümlerinin olaya uygulanıp, sonuç cezaların karşılaştırılması suretiyle, lehe olan kanun hükümlerinin belirlenerek sanıklar hakkında uygulanması gerekmesi ve sanıklarca verilen zararın 765 sayılı TCK’nın 522. maddesi gereğince pek hafif değerde olması ile hapis cezalarının adli para cezalarına çevrilmesi karşısında, 765 sayılı Kanun hükümlerinin daha lehe olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı kanunun 325. maddesi gereğince bozmanın temyiz talebi reddedilen sanık …’ya sirayetine, 24.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.