YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/30773
KARAR NO : 2015/1550
KARAR TARİHİ : 29.01.2015

MAHKEMESİ :.Asliye ( Asliye) Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit, hakaret, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Sanığın, suç tarihinde evli olmakla birlikte (sonradan resmen boşandığı) fiilen ayrı yaşadığı eşi tanık..’in, ablası ve eniştesi şikayetcilerin evinde bulunduğu sırada oraya gidip, zile basmasına rağmen kapının açılmamasına, içeri alınmamasına sinirlenip bacanağı-şikayetçi …’i hedef alıp “seni öldüreceğim” deyip aynı zamanda sokakta bağırıp ana-avrat sinkaflı sözler sarfetmesi ile evin pencere camlarını taş atarak kırması eylemlerinin “tehdit”, “hakaret”, “mala zarar verme” suçlarını oluşturduğu iddia edilen somut olayda;
I) “Mala zarar verme”, “hakaret” suçlarından verilen “mahkumiyet” hükümlerine yönelen sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık hakkında “mala zarar verme” ve “hakaret” suçlarından hükmolunan cezaların miktar ve türlerine göre, karar tarihi nazara alındığında; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesiyle eklenen Geçici Madde 2 ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 305/1. maddesi gereğince temyizleri mümkün olmadığından, sanığın 20/02/2012 havale tarihli dilekçesiyle vaki anılan suçlardan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince ayrı ayrı REDDİNE,
II) “Tehdit” suçundan verilen “mahkumiyet” hükmüne yönelen sanığın temyiz itirazının incelenmesine gelince; sanığın adli sicil kaydına göre tekerrür hükümlerinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 29/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.