YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/5326
KARAR NO : 2014/21220
KARAR TARİHİ : 15.12.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : Nitelikli hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
6545 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle, 04/02/1983 tarih ve 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesinde yapılan değişikliğin, 28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girdiği dikkate alınarak ve söz konusu Kanun değişikliğine göre, “Ceza dairelerinde, daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde; mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkumiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır, çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmüne yer verilmiştir.
Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.
05/07/2011 tarihli verilen kararda, sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d maddesi kapsamında işlediği iddia olunan nitelikli hırsızlık suçundan beraatine, aynı sayılı kanunun 155/2. maddesi kapsamında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine karar verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında,
Temyiz incelemesine konu 5237 sayılı TCK’nın 155/2 maddesinde düzenlenen kamu malına zarar verme suçunun cezası bir yıldan yedi yıla kadar hapis; 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişikliğe göre aynı Kanunun 142/2-d maddesinde düzenlenen nitelikli hırsızlık suçunun cezası ise beş yıldan on yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde;
İddianamede ve mahkumiyet kararındaki nitelendirme ve Yargıtay Kanunu’nun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek (2.) Ceza Dairesi’nin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 15/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.