Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2013/636 E. 2013/7625 K. 25.04.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/636
KARAR NO : 2013/7625
KARAR TARİHİ : 25.04.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Somut olayda; Aynı apartmanda oturup komşu olan taraflardan biri olan sanığın, bina ortak kullanım alanında müştekiye ait, içerisinde yetişmiş bitkiler bulunan bir kaç saksıyı, müştekinin ortak bahçedeki asmayı kesmesine hiddetlenerek kırması eyleminin “mala zarar verme” suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasına aşağıdaki bozma sebebi dışında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın eksik soruşturma yapıldığına, suçun unsurlarının oluşmadığına yönelen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Müşteki, 14.10.2010 tarihli duruşmada “kamu davasına katılama istemediğini” bağlayıcı şekilde beyan etmesine rağmen, vekilinin 09.12.2010 tarihli celsedeki beyanı doğrultusunda usulsüz bir şekilde “müdahillik” kararı verilmesi neticesinde sanık aleyhine maktu vekalet ücretine hükmolunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321.maddesi gereğince BOZULMASNA, ancak; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyeceğinden aynı Yasanın 322.maddesinde verilen yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında “vekalet ücreti takdirine” ilişkin 5 nolu paragrafının hükümden çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANAMASINA, 25.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.