YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/6711
KARAR NO : 2015/531
KARAR TARİHİ : 15.01.2015
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Sanığın, mağdurun iş yerine gelerek kendisin… olarak tanıttığı, akabinde mağdura daha önceden iş yerinin karşısında bulunan yerde çeşmeci olarak çalıştığını, ara sıra çay içtiklerini, bu nedenle birbirlerini tanıdıklarını söyleyerek güven oluşturduğu, daha sonra evinde misafir bulunduğunu söyleyerek mağdura beş adet etli ekmek siparişi verip yanında şu anda para olmadığını, evde 200 TL bulunduğunu, para üstü olarak 180 TL vermesi halinde etli ekmekleri alıp parasını vereceğini söylediği, mağdurun da sanığın söylediklerine inanarak 180 TL parayı sanığa verip oğluna sanıkla birlikte giderek 200 TL’yi getirmesini söylediği, bilahare sanığın yolda giderlerken mağdurun oğluna bir yeri göstererek burasının kendine ait iş yeri olduğunu belirtip babasına birkaç tane daha etli ekmek yaptırmasını söylediği, mağdurun oğlunun geriye dönerek sanığın birkaç tane daha etli etmek istediğini söylemesi üzerine mağdurun sanığın belirttiği adrese gittiği, ancak burada sanığa ait bir iş yeri olmadığını görerek dolandırıldığını anladığının iddia edildiği olayda, sanık
savunması, mağdur ifadesi, teşhis tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “ velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun “ sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,hüküm fıkrasından, 5237 sayılı Kanunun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkartılıp yerine, ” Sanığın, TCK’nın 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.1.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.