Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2013/7130 E. 2015/703 K. 19.01.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/7130
KARAR NO : 2015/703
KARAR TARİHİ : 19.01.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Sanıkların, … Noterliği’nden alınan 04.04.2008 tarihli vekâletname gereğince … plaka sayılı araç üzerinde şikâyetçiye devir için işlem yapmak üzere 31.07.2008 tarihine kadar yetkili olmalarına rağmen suça konu aracı şikâyetçiye teslim etmediklerinin iddia edildiği olayda; katılanın 2005 yılının sonunda … plakalı 2000 model.. marka aracı kredi çekerek aldığı sırada sanık …’i kefil olarak gösterdiği, aracı kiraladığı kişinin kredi borçlarını ödememesi ve kendisinin de yurt dışında yaşaması nedeniyle kefil olan sanık … ile aralarında yapmış oldukları sözlü anlaşma gereğince aracı işletip kredi borçlarını ödemesi sonucunda plakasının kendisinde, aracın sanıkta kalacağını kararlaştırdıkları, bu süreç içerisinde sanığın aracı kiralayarak kredi borçlarını 2008 yılının ortalarına kadar ödemesine rağmen, kiraladığı kişilerce aracın kazaya uğratılması sonucunda kasasıyla birlikte aracı 2006 model.. marka araçla değiştirdiği, bu nedenle bankadaki borç miktarının arttığı, ilk etapta borçlanılan ve 85.000,00 TL olan anaparanın faiziyle birlikte 116.424,00 TL
olarak 15.12.2009 tarihine kadar ödenmesi gerektiği halde, son 4 taksitin ödenmemesi üzerine katılanın 31.07.2008 tarihine kadar aracın kendi üzerine devrinin sağlanmasını istemesine rağmen sanığın hesaplaşmaları gerektiğini belirterek aracı vermediği, katılanın makbuzlarını sunarak ödediğini iddia ettiği meblağın ise devirden 4 ay öncesine dayanan kredi taksitleriyle sonraki dönemlere ait olan borçlara ilişkin olduğu, 02.11.2009 tarihinde yapılan yeniden yapılandırma doğrultusunda, katılanın faiziyle birlikte 102.233,00 TL ödediği, aradaki farkın, aracın kasasıyla birlikte değişmesine ve borcun ödenmesindeki gecikmeye bağlı olan faiz miktarına ilişkin olduğu anlaşılmakla, alacak verecek meselesine dayanan sanıklarla katılan arasındaki ilişkinin hukuki ihtilaf niteliğinde olması nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 19.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.