YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/7409
KARAR NO : 2015/882
KARAR TARİHİ : 21.01.2015
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde,kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Şikayetçinin.. A.Ş’nin yetkilisi olduğu ve iş yerinin akaryakıt istasyonu olarak faaliyet gösterdiği, sanığın market sorumlusu olarak şikayetçinin işyerinde çalıştığı, 31.03.2009 tarihinde markette yapılan sayımda 12.186.83TL açık tespit edildiği, tanık Hamza’nın işyerinde giriş-çıkış faturalarının ve paraların sanıkta toplandığını, sanığın tespit edilen açıkla ilgili olarak sorumluluğu kabul ettiğini, ancak bunların nasıl meydana geldiğini söylemediğini beyan ettiği, sanığın bu eylemiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık savunması, katılan ve tanıklar beyanı, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre, atılı suçun sanık tarafından işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Her ne kadar 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi uygulanmamış ise de, sanığın belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasının, kasten işlenen suçtan dolayı hapis cezası ile cezalandırılmasının kanuni sonucu olması nedeniyle, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 21.01.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.