YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/7921
KARAR NO : 2015/10139
KARAR TARİHİ : 09.02.2015

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ : Güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Katılanın, kendisine ait çiftliğine hayvan almak için veteriner … vasıtasıyla sanıkla tanıştığı, sanığın, katılan ve veterineri …’e ait olan ve …’ın bakımını yaptığı çiftliğe götürdüğü, burada yapılan görüşme sonucu 26 süt ineği ve 7 buzağının 77.000 TL peşin para karşılığı satın alınması hususunda tarafların anlaştığı, katılanın, hayvanların bedeli tamamen ödendiğinde geri verilmek üzere 12.000 TL. bedelli çeki, aynı zamanda mal sahibi …’in vekili olan …’a verdiği, bir gün sonra da katılan, yanında sanık olduğu halde hayvanların bulunduğu çiftliğe giderek hayvanları iki kamyona yüklettiği, fakat iki süt ineği ve yedi dananın araçlara sığmaması üzerine …’ın bu hayvanları ve almış olduğu 12.000 TL bedelli çeki sanıkla gönderebileceğini belirttiği, tarafların bu konuda anlaştıkları, ancak sanığın, çekle birlikte hayvanları tutanakla teslim almasına rağmen, hayvanları ve çeki katılana iade etmeyerek babasına ait Adana’daki çiftliğe götürdüğü, böylece sanığın güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık, katılan ve tanık beyanları, protokol ve tutanaklar ile tüm dosya kapsamına göre, suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 sayılı TCK’nın 52/4 maddesine göre; ”kararda, para cezasının on eşit taksitle ödenmesine karar verildiği halde, taksit aralığının açık bir şekilde gösterilmemiş olması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK’nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükmün ilgili kısmına ” para cezasının birer ay arayla on eşit taksitle ödenmesine ”ifadesi yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.