Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2013/9138 E. 2013/12424 K. 03.07.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/9138
KARAR NO : 2013/12424
KARAR TARİHİ : 03.07.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Taksirle Yaralama, Mala Zarar Verme
HÜKÜM : Mahkumiyet, Ceza Verilmesine Yer Olmadığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Sanık … hakkında taksirle yaralama suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26.maddesiyle eklenen geçici 2.maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 317.maddesi gereğince REDDİNE,
2-Sanık … hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Somut olayda; sanık …’nun katılan sanık …’un köpeğini vurmak suretiyle mala zarar verme suçunu işlediği belirtilerek 5237 sayılı TCK’nın 151/2-a bendi gereğince cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında; sanığın sözkonusu köpek tarafından ısırıldığı İdil Devlet Hastanesi raporu ile sabit olduğundan sanığın haklı bir neden olmaksızın, sahipli hayvanı öldürme eyleminden bahsedilemeyeceğinden yüklenen suçun unsurları oluşmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi;
Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık …’un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,hüküm fıkrasından, “sanığın sözkonusu köpek tarafından ısırıldığı İdil Devlet Hastanesi raporu ile sabit olduğundan sanığın hayvanın kendisine saldırısına karşı meşru savunmasında sınırı köpek tarafından ısırılmış olması nedeniyle yaşadığı heyecan, korku ve telaşla aştığı ve kusurlu olmadığından 5271 sayılı CMK’nın 223/3-c bendi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına” cümlesi çıkartılarak yerine “sanığa yüklenen suçun unsurları oluşmadığından 5271 sayılı CMK’nın 223/2a maddesi uyarınca beraatine” cümlesinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.