YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/10011
KARAR NO : 2015/24189
KARAR TARİHİ : 22.04.2015
MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, ibadethanelere zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 29.12.2011 tarih ve 2011/ Bşk-42-42 Esas ve Karar sayılı kararında belirlendiği gibi 2797 sayılı Yargıtay Kanun’unun görevlerini düzenleyen 14. maddesinin 3.fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasında iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir,” (b) bendinde de; “Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmüne yer verilmiştir.
Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır, hükmünü amirdir.
İncelenen dosya içeriğine göre; suça sürüklenen çocuğun yanında büyük sanıklar olduğu halde, geceleyin saat 02.30 sıralarında … Camisi’nin PVC kapısını zorlamak suretiyle hasara uğratıp içeriye girdikleri, tuvalet çekmecesinden yaklaşık 120,00 TL para ve kapının üzerinde unutulan anahtar ile imam odasını açmak suretiyle cep telefonuna ait kulaklık ve şarj aletini alarak olay yerinden ayrıldıklarının iddia edilmesi ve mahkemenin eylemi bu şekilde kabul etmesi karşısında, suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 153/1. maddesi kapsamında olduğu, ibadethanelere zarar verme suçunun cezasının suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nın 153 maddesinde bir yıldan dört yıla kadar hapis, kamuya ait eşya hakkındaki hırsızlık suçunun cezasının ise, aynı Kanun’un142/1-a maddesi uyarınca iki yıldan beş yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde;
İddianamedeki anlatıma ve açıklamaya göre, Yargıtay Kanunu’nun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek (13.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, görevli dairenin belirlenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu’na gönderilmesine, 22/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.