YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/12375
KARAR NO : 2015/24642
KARAR TARİHİ : 30.04.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme, kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Sanık …’nın, müsteciri olduğu … A.V.M. önündeki caddede, trafikte seyir halindeyken şikayetçilerle aralarında çıkan sözlü tartışmanın kavgaya dönüşmesi sonrasında onları, ele geçmeyen ve silahtan sayılan sopa ile basit tıbbi müdahale ile giderilebicek şekilde yaralaması ve şikayetçi …’in kullanımında olan 16 J 6689 plakalı araca da vurup 26/01/2011 tarihli tutanakla belirlenen biçimde hasara yol açması eylemlerinin “mala zarar verme” ve “kasten yaralama suçlarını oluşturduğu iddia edilen somut olayda;
I)”Kasten yaralama” suçundan (şikayetçi …’e ve B…’e karşı) verilen “mahkumiyet” hükümlerine yönelen sanık …’nın temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan “sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine” ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanabileceğinini nazara alınmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık …’nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkralarında yer alan TCK’nın 53. maddesinin tatbikine ilişkin bölümler çıkartılarak yerlerine “sanığın, TCK’nın 53/3. maddesi uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına,” paragrafı yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunun hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II)”Mala zarar verme” suçundan verilen “mahkumiyet” hükmüne yönelen sanık …’nın temyiz itirazının incelenmesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Sanığın 03/05/2012 ve şikayetçinin de bulunduğu 20/12/2012 tarihli duruşmalarda “araca verdiği zararı giderdiğini” savunup bu hususta delil olarak dosyaya bir fatura sunması karşısında; şikayetçi …’den, zararının tamamen veya kısmen giderilip giderilmediğinin sorulup neticesine göre sanık hakkında TCK’nın 168. maddesinde düzenlenen “etkin pişmanlık” hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
2-Kabule göre de; TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan “sanığın, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine” ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanabileceğinin nazara alınmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30/04/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.