YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/15722
KARAR NO : 2014/16252
KARAR TARİHİ : 13.10.2014

Tebliğname No : 6 – 2013/312219
MAHKEMESİ : Karşıyaka 2. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 21/06/2013
NUMARASI : 2013/167 (E) ve 2013/291 (K)
SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Cumhuriyet Savcısının 27/06/2013 tarihli temyiz talebinin sanık hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Sanığın temyiz kapsamında bulunmayan diğer sanıklarla birlikte, olay tarihinde kilisenin demir parmaklıklarını kırarak kiliseye ait eşyaları alıp kaçmaları şeklinde sübut bulan eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 153.maddesinde belirtilen “ibadethanelerle, bunların eklentilerine, buralardaki eşyalarla, bunların üzerindeki yapılara, mezarlıklardaki tesislere, mezarların korunmasına yönelik yapıları yıkmak, bozmak ve kırmak” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, TCK’nın 153. maddesi kapsamında uyarlama yapılıp lehe yasanın değerlendirilmesi gerekirken TCK’nın 151. maddesiyle değerlendirme yapılıp sonuca gidilmesi,
2- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2006/10-11 esas, 2006/12 karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere: esasen sadece hükmün kesinleşmesinden önceki yargılama giderlerinden sorumlu bulunan ve CMK’nın 325/3 maddesinde öngörülen “hakkaniyet” ölçütünün bir gereği olarak, sınırlı ve zorunlu bir yargılama faaliyeti olan mahkumiyet hükmünde değişiklik yargılaması sırasında yapılan yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı gözetilmeden, uyarlama yargılaması giderlerinin hükümlüye yüklenmesi, bunun yanında ilk hüküm ortadan kalkmakla kesinleşme öncesi yargılama giderlerinin yeni hükümde aynen gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/10/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.