YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/2741
KARAR NO : 2014/4783
KARAR TARİHİ : 17.03.2014

Tebliğname No : KYB – 2014/23825

Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk H.. S..’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.000 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Iğdır 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/04/2013 tarihli ve 2012/20 esas, 2013/520 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 13.01.2014 gün ve 2013-946/2843 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/01/2014 gün ve 2014/23825 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre, kayden 08/05/1994 doğumlu olup, suçun işlendiği 03/12/2011 tarihinde 18 yaşını ikmâl etmediği anlaşılan sanık hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/3. maddesi gereğince indirim yapılmamış bulunulmasında, isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Suça sürüklenen çocuğun 08/05/1994 doğumlu olup, suç tarihi olan 03/12/2011 tarihinde 18 yaşından küçük bulunduğu halde kurulan hükümde TCK’nın 31/3. maddesinin uygulanmadığının anlaşılması karşısında,
Kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Iğdır 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/04/2013 tarih ve 2012/20 esas, 2013/520 sayılı kararının CMK’nın 309. maddesinin 4 fıkrasının d)bendi uyarınca BOZULMASINA, mahkemenin kabul ve taktirine bağlı kalınıp bozma nedenine göre uygulama yapılarak, suça sürüklenen çocuğa TCK’nın 151/1. maddesine göre verilen 120 gün adli para cezasının 31/3 madde ile 1/3 indirimle 80 gün 62. madde ile 1/6 oranında indirilerek, 66 gün, 50/3, 52/2. maddeleri uyarınca bir gün karşılığı 20. TL hesabıyla paraya çevrilerek, 1.320. TL adli para cezası olarak hüküm fıkrasına eklenmesine, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükümdeki diğer hususların aynen bırakılmasına, 17/03/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.