YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/7343
KARAR NO : 2015/22969
KARAR TARİHİ : 02.04.2015
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme, hakkı olmayan yere tecavüz
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Sanıkların mahallerinden geçen patika yolu genişletmek amacıyla yol inşaatına başladıkları, bu sırada katılanların rızası bulunmadığı halde arazilerine girip 248 ada 1 ve 2 nolu parsellerdeki ağaçlarını kestikleri, bu parseller ile birlikte katılan …’in 250 ada 5 parseldeki diğer arazisinden de yol geçirdikleri somut olayda; sanıkların kısmi ikrarları, katılan beyanları ile olay yeri tespit tutanağı ve bilirkişi raporlarına göre mala zarar verme ve hakkı olmayan yere tecavüz suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hükümde; belirlenen gün adli para cezasının para cezasına dönüştürülmesi sırasında uygulama maddesi olarak TCK’nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.