YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/9187
KARAR NO : 2014/10801
KARAR TARİHİ : 02.06.2014
Tebliğname No : KYB – 2014/106383
Nitelikli dolandırıcılık ve resmî belgede sahtecilik suçlarından sanık M.. A..’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158/1-d, 168/2, 204/1, 62 (iki kez) ve 52/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis, 500 gün karşılığı 10.000,00 Türk lirası adlî para ve 2 yıl 6 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair (kapatılan) Kadıköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/05/2012 tarihli ve 2011/247 esas, 2012/204 sayılı kararının kesinleşmesi üzerine aynı Mahkemenin 11/07/2012 tarihli ve 2012/1229 değişik iş sayılı kararı ile hapis cezalarının 3 yıl 9 ay olarak içtima edilmesini müteakip infazı sırasında, adlî para cezasının ödenmemesi nedeniyle hapse çevrilmesi üzerine, hükümlünün denetimli serbestlikten faydalanmasında tek bir tarih belirlemek amacıyla, adı geçen hükümlünün 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 105/A. Maddesine göre denetimli serbestlikten faydalanma tarihine esas alınacak koşullu salıverme tarihinin adlî para cezasından çevrilme 500 gün hapis cezasının doğrudan verilip içtima edilen 3 yıl 9 ay hapis cezasına eklenmesi suretiyle belirlenmesine ilişkin Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 21/11/2013 tarihli müddetnamesine yönelik hükümlü tarafından yapılan itirazın kabulüne dair Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/01/2014 tarihli ve 2014/53 değişik iş sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin “Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/01/2014 tarihli ve 2014/134” sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 17.03.2014 gün ve 2014/5506/19539 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.04.2014 gün ve 2014/106383 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre, 01/03/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Kanun’la değişik 5275 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun’un 106/9. maddesi uyarınca, para cezasından çevrilen hapis cezalarının infazında koşullu salıverme hükümlerinin uygulanamayacak olması nedeniyle, bu tarihten sonra işlenmiş olan suçlara ilişkin olarak verilen para cezasından çevrili hapis cezaları ile doğrudan hükmedilen hapis cezalarının farklı infaz usullerine tabi olduğundan bahisle para cezasından çevrili hapis cezaları toplama kararma dahil edilmemiş ise de, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 28/12/2012 tarihli ve 2012/4603 esas, 2012/10154 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, cezaların toplanmasının koşullu salıverme hükümleriyle yakından ilişkili olduğu ve uygulanmasında zorunluluk bulunduğu, gerek 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 68-77. maddelerinde, gerekse 5275 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun’un 99. maddesinde cezaların toplanmasına ilişkin düzenlemelerin mevcut olduğu, farklı infaz usullerine tabi de olsa hükümlü hakkında belirlenecek koşullu salıverme tarihi, deneme süresi ve bihakkın tahliye tarihinin saptanması bakımından cezaların toplanması gerektiği, ancak müddetname düzenlenirken her bir cezanın tabi olduğu farklı infaz usulü dikkate alınarak, fiilen infaz edilecek sürelerin belirlenmesi ve buna göre koşullu salıverme tarihi ile bihakkın tahliye tarihinin tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 23/01/2014 tarih ve 2014/134 D. İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi gereğince, BOZULMASINA, bozma nedenine göre müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine 02/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.