YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/6236
KARAR NO : 2015/30277
KARAR TARİHİ : 20.10.2015

Tebliğname No : 15 – 2013/320773

İNCELENEN KARARIN;
MAHKEMESİ : Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 02/07/2013
NUMARASI : 2013/69 (E) ve 2013/465 (K)
SANIK : U.. Ö..
SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Sanığın, müştekilerden E.. Ç..’nin torunu olduğu ve daha önceden aralarında tartışma çıkması nedeniyle çatısına benzin döküp yangın çıkararak müşteki Emine’nin evini yanmasına sebebiyet verdiği ve çıkan yangın sonucunda diğer müştekilerin evine yangının sirayet etmesiyle zarar verdiği iddia edilen olayda; kovuşturma aşamasında dinlenmeyen müştekiler E.. Ç.., Faruk Alkan, H.. T.. ile tanık B.. T.. ve K.. A..’ın olayla ilgili görgü ve bilgisi alınıp beyanları değerlendirip sonucuna göre sdenetime nizin verecek şekilde eylemin tek suç mu yoksa müşteki Emine’ye yönelik kasten yakarak mala zarar verme, diğer müştekilere yönelik olası kastla yakarak mala zarar verme suçunu oluşturup oluşturmadığının belirlenmesi gerekirken denetime izin vermeyen yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,
Kabule görede;
1)Sanığın,müşteki E.. Ç..’ye karşı üzerine atılı mala zarar verme suçunu annesi olan katılana karşı işlemesi ve 5237 sayılı TCK’nın 167/1-b maddesinde öngörülen şahsi cezasızlık halinin bulunması karşısında, hakkında 5271 sayılı CMK’nın 223/4-b maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,
2)Sanığın, müşteki S.. T..’e karşı üzerine atılı mala zarar verme suçunun soruşturulması ve kovuşturulması şikayetin varlığına ve devamına bağlı olduğu ve zarar gören müştekinin “şikayetten vazgeçtiği” tespit olunduğundan; sanığın TCK’nın 73/6. maddesi uyarınca “vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorulup, beyanı duruşma tutanağına geçirilmesini müteakip” hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
3)Sanığın,müşteki H.. T..’a ait eve zarar vermediği alınan beyanlardan anlaşıldığından müştekiye karşı mala zarar verme suçundan beraatine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
4)Dosya içerisindeki adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’ nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.