YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/8677
KARAR NO : 2016/1053
KARAR TARİHİ : 27.01.2016

MAHKEMESİ : Çocuk Mahkemesi
SUÇ : Kamu malına zarar verme

Suça sürüklenen çocuğun kamu malına zarar verme suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Suça sürüklenen çocuğun park içerisinde ateş yakarak yer döşemelerine zarar verdiğinin iddia edildiği olayda,
Anayasa’nın 141, 5271 sayılı CMK’nın 34/1, 230 maddeleri ile 1412 sayılı CMUK’ un 308/7 maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, ulaşılan kanaat ve delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden gerekçesiz karar verilmesi,
Kabule göre de;
a- 28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 65. maddesiyle, 5237 sayılı TCK’nın 152/2-son maddesinde yapılan değişikliğe göre, mala zarar verme suçunun yakarak, yakıcı veya patlayıcı madde kullanılarak işlenmiş olması halinde arttırım miktarının öngörüldüğü bölümde yer alan, “verilecek ceza iki katına kadar artırılır” cümlesindeki “iki katına” ibaresinin çıkartılarak yerine “bir katına” ibaresinin eklenmiş olması karşısında ve mahkumiyet kararındaki arttırım oranı da dikkate alınarak, söz konusu yasa değişikliğine göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
b- Parkın içerisinde muhtarlık bürosu bulunan …… mahkemeye göndermiş olduğu dilekçede ateşi yakan kişileri gören tanıkların olduğunu beyan etmesi karşısında,…… duruşmaya çağrılarak olaya ilişkin görgüsünün sorulup, olaya kimlerin tanık olduğunun öğrenilmesi ve bu kişilerin duruşmaya çağrılarak bilgi ve görgülerinin sorulması gerektiği, halde tespit ve dinlenmemeleri nedeniyle;
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.