YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/12375
KARAR NO : 2020/776
KARAR TARİHİ : 22.01.2020

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık
HÜKÜM : 1-Nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden; beraat
2- Resmi belgede sahtecilik suçu yönünden; TCK’nın 204/1, 62, 51, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan beraatine, resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine ilişkin hükümler katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın, katılana, yaptığı iş karşılığında verdiği 27/04/2009 keşide tarihli 4.400 TL bedelli 0464496 numaralı çekin ibrazında sahte olduğunun anlaşıldığı, çekin ön yüzündeki yazıların sanığa ait olduğunun tespit edildiği, bu şekilde sanığın atılı suçları işlediği iddia edilen olayda;
1-Resmi belgede sahtecilik suçu yönünden yapılan incelemede:
Sanığın aşamalardaki çelişkili savunmaları, katılan ve tanık beyanları, bilirkişi raporları ile dosya kapsamından suça konu sahte olarak düzenlenen ve iğfal kabiliyetini haiz çekin sanık tarafından, katılanın yapmış olduğu iş karşılığında tedavüle konulduğunun anlaşıldığı kabulü ile sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılanın, sanığın yapmış olduğu ödemeler nedeniyle cezanın usulsüz olduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
2-Nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden yapılan incelemede:
Suça konu çekin, katılanın, sanığın inşaatlarında yapmış olduğu demir işlerinden kaynaklanan alacağı karşılığında hizmet ilişkisinden kaynaklanan borcun ifası nedeniyle verildiği anlaşılmakla sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.