YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/16665
KARAR NO : 2017/21945
KARAR TARİHİ : 31.10.2017
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik, iftira
HÜKÜM : TCK’nın 157/1, 62, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet
TCK’nın 204/1, 62, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet
TCK’nın 268/1 delaletiyle 267/1, 62, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet
Sanık hakkında dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik ve iftira suçlarından mahkumiyetine ilişkin hükümler o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yargıtay Başkanlar Kurulunun 14/01/2017 tarih ve (1) sayılı kararı ile hazırlanıp Yargıtay Büyük Genel Kurulunca 20/01/2017 tarihinde onaylanan ve 27/01/2017 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak 01/02/2017 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Ceza Dairelerinin görevlerini düzenleyen (II) numaralı bölümün ortak hükümler başlığının 5. bendinde, “Ceza Dairelerinin görevlerinin belirlenmesinde, mahkumiyet kararlarında mahkeme hükmündeki, mahkumiyet dışındaki kararların temyiz incelemesinde ise dava açan belgedeki nitelenen suç esas alınır” , 7. bendinde ise “Birden fazla suçun yer aldığı hükümlerin temyiz incelemesi, incelemeye konu suçlardan yaptırımı en ağır olanına bakmakla görevli dairece yapılır. Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı belirlenirken de suçun temel şekline göre hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır, üst sınırların eşit olması halinde ise alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu kabul edilir. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde nazara alınır” hükümlerine yer verilmiştir.
İncelenen dosya içeriğine göre; tebliğnamenin 24/03/2017 tarihinde düzenlenmiş olması karşısında, mahkumiyet hükmünde nitelendirilmesi yapılan “dolandırıcılık” suçunun cezası TCK’nın 157/1 maddesinde bir yıldan beş yıla kadar hapis; “resmi belgede sahtecilik” suçunun cezası TCK’nın 204/1 maddesinde iki yıldan beş yıla; “iftira” suçunun cezası ise aynı Kanun’un 267/1 maddesi uyarınca bir yıldan dört yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde;
Mahkeme kararındaki nitelendirme, temyiz kapsamı ve Yargıtay Kanunu’nun 6545 sayılı Kanun’la Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesinin Yüksek (11.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye TEVDİİNE, 31/10/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.