YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/21938
KARAR NO : 2017/22536
KARAR TARİHİ : 07.11.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Sanıklar hakkında ayrı ayrı TCK’nın 157/1, 52 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanık … hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık … tarafından, sanık … hakkında verilen temyiz talebinin süre yönünden reddine ilişkin ek karar sanık … tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1) Sanık … hakkında verilen temyiz isteminin reddine ilişkin ek karara yönelik, sanık … tarafından yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde,
Sanık …’in temyiz talebinin reddine dair 04/08/2015 tarihli ek kararın, 04/11/2015 tarihinde sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın bu ek karara yönelik yasal süresi geçtikten 02/05/2016 tarihinde temyiz başvurusunda bulunduğu anlaşılmakla; sanık …’in vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2) Sanık … hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik, sanık … tarafından yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde,
01/10/2012 tarihli iddianamede, sanığın, cep telefonu ile katılanı arayarak, kendisini emniyet mensubu olarak tanıtıp, dolandırdığının iddia edilmesi karşısında; eylemin, hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14.maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 158/1.maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 07/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.